Κεντρικό Μενού

Η Οστεοπόρωση είναι μια ύπουλη αθόρυβη νόσος που πλήττει κυρίως γυναίκες (αλλά και άνδρες σε μικρότερο ποσοστό) λίγο πριν, αλλά και κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης. Ξεκινά, συνήθως, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εξαιτίας της απότομης πτώσης των οιστρογόνων και εξελίσσεται αθόρυβα, χωρίς εμφανή συμπτώματα. Διαγιγνώσκεται, συνήθως, μετά από κάποιο κάταγμα ή σε τυχαίο έλεγχο.

Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για μια συστηματική νόσο του μεταβολισμού που σχετίζεται με την ηλικία, κατά την οποία παρατηρείται μειωμένη οστική μάζα και διαταραχή στη μικροαρχιτεκτονική του οστού.

Μία στις πέντε Ελληνίδες πάσχει από οστεοπόρωση.

Μία στις τρεις Ελληνίδες άνω των 45 ετών εμφανίζει οστεοπενία.

Οι βασικές αιτίες που προκαλούν οστεοπόρωση είναι:

– Η πτώση των οιστρογόνων στις γυναίκες λόγω της εμμηνόπαυσης.

– Η πτώση της τεστοστερόνης στους άνδρες μετά τα 70 χρόνια.

-Η έλλειψη περιόδου στις γυναίκες για μεγάλα χρονικά διαστήματα (αμηνόρροια).

-Η χρόνια χρήση κορτιζόνης σε καθημερινή δόση για περίοδο μεγαλύτερη των τριών μηνών.

-Η λήψη ορμονών για μεγάλα χρονικά διαστήματα για τη θεραπεία του καρκίνου των μαστών ή του καρκίνου του προστάτη.

-Η λήψη διουρητικών φαρμάκων, που αν δεν συνδυαστούν με σωστή διατροφή «στεγνώνουν» τον οργανισμό από μεταλλικά ιχνοστοιχεία.

-Η υπερλειτουργία παραθυρεοειδών αδένων που εκκρίνουν μια ορμόνη, την παραθορμόνη η οποία ρυθμίζει το μεταβολισμό του ασβεστίου στο σώμα.

-Η έλλειψη βιταμίνης D. Η βιταμίνη D βοηθάει την απορρόφηση του ασβεστίου από το έντερο, ώστε το ασβέστιο να αφομοιωθεί από το σώμα. Έλλειψη της βιταμίνης D σημαίνει ελλιπή απορρόφηση ασβεστίου από το σώμα, με αποτέλεσμα υπερέκκριση παραθορμόνης, ώστε η έλλειψη ασβεστίου στο σώμα να αναπληρωθεί από το ασβέστιο των οστών.

-Η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αλκοόλ.

-Η έλλειψη σωματικής άσκησης ή η καθήλωση στο κρεβάτι για πολλούς μήνες λόγω χρόνιας νόσου.

Η Οστεοπόρωση δεν αποτελεί αντένδειξη για την τοποθέτηση Οδοντικών Εμφυτευμάτων όπως αποδεικνύεται από τη Διεθνή Βιβλιογραφία (link στη Βιβλιογραφία)

Τα Οδοντικά Εμφυτεύματα μπορούν να τοποθετηθούν χωρίς πρόβλημα, εφόσον μετά τον ακτινογραφικό έλεγχο διαπιστωθεί  πως υπάρχει επαρκές ύψος και πάχος  οστού .

Συνιστάται η χρήση Εμφυτευμάτων που προάγουν τη σύνθεση του οστού με την επιφάνεια τους, ενώ μπορεί να χρειαστεί να περιμένουμε λίγο παραπάνω πριν την προσθετική αποκατάσταση, ώστε να βεβαιωθούμε πως τα εμφυτεύματα έχουν οστεοενσωματωθεί.

Φαρμακευτική αγωγή – Διφωσφονικά

Προσοχή χρειάζεται όταν ο ασθενής λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για την Οστεοπόρωση.

Πολλοί  ασθενείς χρησιμοποιούν φάρμακα, όπως τα Διφωσφονικά άλατα, που αυξάνουν την οστική μάζα και ελαττώνουν  τον κίνδυνο καταγμάτων των σπονδύλων, των ισχίων κλπ. Τα Διφωσφονικά άλατα χρησιμοποιούνται επίσης ενάντια της οστεοπόρωσης που προκαλείται από τη μακροχρόνια χρήση της κορτιζόνης.

Σε ήπιες μορφές Οστεοπόρωσης τα διφωσφονικά λαμβάνονται συνήθως από το στόμα, ενώ σε πιο βαριές μορφές Οστεοπόρωσης, αυτά χορηγούνται υπό τη μορφή ένεσης (ενδοφλέβια χορήγηση).

Ένα πρόβλημα με τη χρήση αυτών των φαρμάκων είναι ότι λόγω της πολύ καλής αιμάτωσης των γνάθων, συσσωρεύεται μεγαλύτερη ποσότητα φαρμάκου στις γνάθους, απ’ ότι στους σπόνδυλους, ή άλλα οστά.

Τα φάρμακα αυτά έχουν μεγάλη δραστικότητα και μπορούν πολλές φορές να αναστείλουν πλήρως την ικανότητα ανάπλασης του οστού. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση της οστεονέκρωσης, της νέκρωσης δηλαδή του οστού της γνάθου.

Τα ενδοφλεβίως χορηγούμενα διφωσφονικά άλατα μειώνουν την ικανότητα αναδιαμόρφωσης του οστού σε σημείο που η ανταπόκριση του οστού, μετά από οποιοδήποτε τραύμα να είναι μηδενική.

Συνεπώς, στους ασθενείς με ενδοφλέβια χρήση Διφωσφονικών αλάτων αντενδείκνυται η τοποθέτηση Οδοντικών Εμφυτευμάτων.

Οι ασθενείς που λαμβάνουν Διφωσφονικά από το στόμα, σπανίως εμφανίζουν προβλήματα οστεονέκρωσης και μπορούν να προβούν σε τοποθέτηση Οδοντικών Εμφυτευμάτων.

Παρόλα αυτά ανάλογα με τη διάρκεια χρήσης των φαρμάκων αυτών μπορεί να χρειαστεί τροποποίηση της φαρμακευτικής αγωγής τους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  1. Dentalimplants in patients with osteoporosis: a systematic review with meta-analysis.

de Medeiros FCFL, Kudo GAH, Leme BG, Saraiva PP, Verri FR, Honório HM, Pellizzer EP, Santiago Junior JF.
Int J Oral Maxillofac Surg. 2018 Apr;47(4):480-491. 

  1. Current status of the influence of osteoporosis on periodontology and implant dentistry.

Chambrone L.Curr
Opin Endocrinol Diabetes Obes. 2016 Dec;23(6):435-439.

  1. Indications and contraindications of dental implants in medically compromised patients: update.

Gómez-de Diego R, Mang-de la Rosa Mdel R, Romero-Pérez MJ, Cutando-Soriano A, López-Valverde-Centeno A.
Med Oral Patol Oral Cir Bucal. 2014 Sep 1;19(5):e483-9. 

  1. Impact of osteoporosis in dental implants: A systematic review.

Giro G, Chambrone L, Goldstein A, Rodrigues JA, Zenóbio E, Feres M, Figueiredo LC, Cassoni A, Shibli JA.
World J Orthop. 2015 Mar 18;6(2):311-5. 

  1. The medically compromised patient: Are dental implants a feasible option?

Vissink A, Spijkervet F, Raghoebar GM.
Oral Dis. 2018 Mar;24(1-2):253-260. 

  1. Systemic sclerostin antibody treatment increases osseointegration and biomechanical competence of zoledronic-acid-coated dental implants in a rat osteoporosis model.

Korn P, Kramer I, Schlottig F, Tödtman N, Eckelt U, Bürki A, Ferguson SJ, Kautz A, Schnabelrauch M, Range U, Kneissel M, Stadlinger B.
Eur Cell Mater. 2019 May 17;37:333-346.

  1. Relationship Between Osteoporosis and Marginal Bone Loss in Osseointegrated Implants: A 2-Year Retrospective Study.

Corcuera-Flores JR, Alonso-Domínguez AM, Serrera-Figallo MÁ, Torres-Lagares D, Castellanos-Cosano L, Machuca-Portillo G.
J Periodontol. 2016 Jan;87(1):14-20.